trektocht Azie [2011] | Zuid Amerika [2008]

Zuid, zuider, zuidst…

Argentinië  |  Ushuaia |  25 november 2007

Een dikke vette groet vanuit Ushuaia, ook wel bekend als ‘el fin del Mundo’. Sinds ons vorige schrijven zijn er drie weken verstreken; het lijken er wel zes! De tijd verloopt wat ons betreft dusprima hier in Patagonië en Vuurland. We zijn een kleine 50 uur bussen verder afgezakt; hebben op 3 campings en 7 verschillende hostels met de ogen geknipperd, talloze blaren geproduceerd en gereproduceerd en hebben er een flink aantal liters Argentijnse wijn doorheen gesjorst… Kortom: we’re alive ’n kickin´!

(VER)HIPPIE!
In het wonderschone dal van El Bolsón, in het midden van Argentinië, wordt door de plaatselijke bevolking nog altijd de Flower Power gedachte gelouterd. Het warme microklimaatje alhier, zorgt ervoor dat alles wat leeft er uitstekend ruikt, er verrukkelijk uitziet en zich bovendien onbekommerd kan voortplanten. Zo ook onze hosteleigenaar Augustin (op leeftijd, maar trotse vader van o.a. twee jonge kinderen) die recycling tot kunst weet te verheffen. Muren isoleer je met boodschappentasjes, schommels maak je van je afgeschreven auto en dus schaf je niets aan wat je zelf kunt maken. Ieder weldenkend mens maakt in deze omgeving dan ook zijn eigen gerstenbrouwsel, wat na het gistingsproces op zolder of in de schuur, als ´cervesa de la Casa´ aan de maag wordt gegund. Ik moet zeggen; best te drinken en misschien wel iets voor bij onszelf in de tuin 🙂

LINZEN & LEMMINGS
Om wat lichaamsbeweging in de zaak te krijgen, planden we onze eerste twee dagen hiken in het bergachtige woud rondom het dorp. Na een zes uur durende, werkelijk sprookjesachtige tocht door het bos (heus, we liepen zo´n beetje iedere sprookjes-VIP tegen ´t lijf) kwamen we bij een eenvoudig houthakkershuisje. Het was de vaste woon- en verblijfplaats van houthakker Mariano, alias ´Señor Marihuana´. Een bijzondere verschijning (in het dorp 6 uur verder onder iedereen bekend) die ons graag onderdak wilde verschaffen en ons werkelijk de meest briljante avond heeft bezorgd. Dankzij de kernenergie van een rijkelijk gevulde Linzensoep, is geen politiek thema onbesproken gebleven; zijn authentiek Spaanse en Nederlandse woorden overgedragen; bakken vol cassettebandjes gewisseld en herhaaldelijk alle sterren geteld. In het pikdonkere berglandschap hebben Im en Jeniet zelfs een nachtelijke ‘Tour del Baño’ overleefd.

De hut van Senor M.

Wood Workout

Lokale doorgaande weg

GLETSJERS, PARKEN EN ROTSFORMATIES
In Argentinië en Chili barst het van de Nationale Parken; waar beide landen elkaar dan ook vurig de loef mee afsteken. Vulkanen, oeroude bossen, gletsjers en prachtige rotsformaties: je vindt ze onder iedere stoeptegel. We hebben er een aantal bezocht, maar het gaat te ver om op alle bijzonderheden in te gaan. Foto´s zeggen meer dan woorden, al is de schoonheid ervan zelfs moeilijk met de camera vast te leggen. Als je ´t graag wilt weten: pak je biezen en gaan!

Even kort drie bijzondere ervaringen:

[1] K(R)AMPEREN BIJ CERRO FITZ ROY (#2) – Argentinië
Bijzonder en beruchte bergformatie met groene omgeving waar je qua weersomstandigheden letterlijk drie seizoenen op één dag meemaakt. Zoiets als vertrekken in een zonovergoten woud, met een indrukwekkende rukwind in je rug langs gletsjers rennen en je dag eindigen in een met sneeuw vergeven steppe. We hebben 3 koude nachten naar de valwind liggen luisteren geluisterd. Indrukwekkend… Verder een overschot aan kraakhelder natuurwater genuttigd en roofvogels ontweken die het met succes op onze goed gevulde vuilniszakken hadden voorzien. O ja, en Vodka is een medicijn, kachel én vreselijk goede koffielikeur in één: Hulde dus! Heerlijk om ´n midweekje niets anders te zien, horen en ruiken dan wat de natuur te bieden heeft. Ik zeg: minder is méér!
Voetnoot: meneer van Perry Sport Trekkinggear; je had dus niet gelijk! Geloof me, hij kan níet tot -10!

[2] LOS GLACIARES, GLETSJER PERITO MORENO (#3) – Argentinië
Hoezo “gletsjers zijn aan het verdwijnen”. Dit ijsveld is een gletsjerpark met 350 bij 50km aan ijs! – Per boot immense gletsjers en melkblauwe meren bezocht – De licht- tot diepblauwe kleur van het ijs is prachtig; het oergeluid van krakend ijs bezorgd kippevel! Briljante tocht over en onder de gletsjer Perito Moreno gelopen; één van de weinige nog stabiele (lees: licht groeiende) gletsjers met een indrukwekkende hoogte van 185 meter. – Afsluiting met ‘Perito Moreno Whiskey’, oftewel: Whiskey on the Glacier Rocks. Vergeet Vodka, Whiskey is Koning 🙂

[3] TORRES DEL PAINE (#4) – Chili
Chileense rotsformatie/natuurpark – Bezoek viel samen met mijn verjaardag; wat een kadootje zég! – De bewolking in combinatie met de rotsen maakten het bezoekje enigszins mysterieus – wat een kleurenpaletje heeft Moeder Natuur zeg; daar komt die PMS-waaier dus vandaan – Tegenstelling: een duur en commercieel flink uitgebuit park waar je zo nu en dan de neiging hebt om de eerste de beste janktoerist die je op de kleine wandelpaadjes tegenkomt een brok gletsjerijs… Zeker die gasten met die wandelstokken – Vanwege de steilte van bepaalde paden maar 1 tent meegenomen; ´k mocht tussen Jenita en Imke in liggen op m´n verjaardag, haha! Lekker wárm jôh! Handjes moesten boven de dekens trouwens.

VUURLAND, USHUAIA – Terug naar het heden.
Al voordat we vanuit Utrecht vertrokken, vroegen we ons af hoe het zou voelen om in het meest Zuidelijke puntje van Zuid Amerika te belanden. Tsja, het voelt onwerkelijk, dat de bewoonde wereld hier soort van stopt. Een bijzonder stad overigens, wat ´s avonds louter en alleen lijkt te bestaan uit immense groepen meeuwen en hangjongeren. De wind kan hier erg plotseling aantrekken en is zo venijnig, dat m´n lenzen soms klapperen in de ogen; je moet ´s nachts in het hostel je lamavelletje dan ook goed vasthouden, anders lig je onherroepelijk in de blote kont in je stapelbed. Gisteren hebben we het zeiljacht ‘Libertad´ binnengehaald (rondje om de wereld) en een kwartiertje gelachen om de grootste lolbroeken van het Fauna-team: de pinguïns. Op krap 1000 kilometer van Antartica hebben we besloten hier nu niet naartoe te varen. Mooi en waarschijnlijk onvergetelijk als het zal zijn, mag het ook Kostbaar en Tijdrovend worden genoemd. We gaan samen met de Vuurlanders nog een paar dagen genieten van de scheefgroeiende bomen, nachtelijke klaagzangen van de naburige straathonden en duiken samen met al de hangjongeren voor het eerst sinds lange tijd weer eens een club in. Voetjes van de vloer, hatsiekiedee! Vanaf woensdag hebben we ijsvrij: hop, hop, hop naar Buenos Aires!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.