trektocht Azie [2011] | Zuid Amerika [2008]

Broodje Bapao met Jakboterthee

Nepal | Kathmandu | 25 februari 2011

We gaan ff helemaal terug naar het begin van dit jaar, in het noorden van Laos.

DE NET-NIET EXPERIENCE
Met een onvoorstelbare behoefte om na een week relaxen weer in actie te komen, voer een schipper ons in twee dagen richting ‘the Gibbon Experience’. Eenmaal aangekomen in het kleine havenplaatsje, lopen we pardoes twee collega’s van het UMC tegen het lijf… Najaah, kleine wereld! Ook zij blijken ‘the Experience’ te willen aangaan, gezellig dus! Bij het aanmelden echter, blijkt the ‘the Experience’ een (veel) gedeelde ervaring. Het was al weken volgeboekt. Samen met de Deutsche Freunden die met ons hun gereserveerde kamer wilde delen, hebben we deze tegenvaller gebroedelijk op een volwassen wijze verwerkt 😉

DE ZEKER-WEL ERVARING – ECO JUNGLE CAMPING
Het moet er toch van komen, die dekselse trektocht! Dus, aan de bovengrens van Laos (Luang Nam Tha) hebben we ons met zes anderen opgegeven voor een paar dagen ‘hiken zonder voorzieningen’. Het groene Ecolabel staat voor: ‘alles uit de natuur halen en het er na gebruik weer aan teruggeven’. De creativiteit van de gidsen wordt om die reden aardig op de proef gesteld. Zij doen bijzonder goed werk: iedere dag overheerlijk voedsel in een versgemaakt servies en ’s avonds zelfgebrouwen borreltjes. Na deze heerlijk intensieve trekking, wordt het uiterste gevraagd van de chauffeur naar de bewoonbde wereld en heeft de groep duidelijk moeite om afscheid van elkaar te nemen. We hebben dus nog enkele avonden de lokale Karaokecompetitie verstoord, de plakkerige Dansvloeren losgedanst, de befaamde lokale DJ (met een Pussy-wagon) in onze armen gesloten en iedere avond ver na het Laotiaanse Spertijd via omwegen, klim- en klauterpartijen onze kleine kamer bereikt. Pff… vermoeiend man, die bewoonde wereld 🙂

Puur Natuur

Mekong

op de Mekong

COMPLEET IN DE WOLKEN
Nadat onze paspoorten letterlijk binnenstebuiten zijn gekeerd en er geen enkele reden meer is te vinden om de toegang tot de Republiek China te weigeren, trekken we samen met ‘Heindrich’ (een Duitse student) de Chinese provincie Yunnan in. Deze wonderschone provincie staat ondermeer bekend om haar adembenemende rijstvelden, een flink eindje binnendoor vanaf de grens met Laos. Via een skala aan lokale bustrajecten, begaven we ons in de richting van de Chinezen met Groene Vingers. Zo kwamen we meteen lekker in de opvallende Chinese omgangsvormen en gebruiken: minutenlang zonder enige expressie op je gezicht staren naar een onbekende, HEEL HARD PRATEN IN JE TELEFOON OF TEGEN IEMAND NAAST JE IN DE BUS en met uiterste inspanning, van heel ver achteruit je keel, iets naar voren brengen in je mond om het daarna met alle geweld midden op het gangpad neer te klatsen! Tsja, gewoon van die cultuurverschilletjes. Ook vriendelijkheid en behulpzaamheid is de Chinezen niet vreemd. Zo kan het goed zijn dat je met drie man sterk boven een betonnen goot een drukje zit te doen, wanneer er 1 je plots aanstoot en je met een enigzinds bedrukte glimlach een sigaret aanrijkt. Hee, mooi werk man!

Maar goed, omdat er niet echt hostels zijn op deze route, slapen we boven vertrekhallen op busstations. We stijgen iedere dag flink in hoogte en het wordt dan ook flink wat kouder. Niet zo’n punt, want kou is niet nieuw. Het voelt alleen anders aan zonder gesloten ramen en deuren, zonder enige vorm van verwarming of laat staan een warme choco. We rijden al rillend door achterstallig onderhouden dorpjes met Ninja-achtige minderheden en eten driemaal daags broodje bapao. De avonden worden opgeluisterd door Yahtzee, 喝-cola en de liefdevolle warmte van de electronische deken. Aan het einde van vier dagen bussen, komen we aan bij de bekende, adembenemende, rijstvelden van Jianshu, zo blijkt in ieder geval na wat handen- en voeten (communiceer)werk. We zien, als bewijs, de foto’s in ons hotel en die zijn inderdaad admenbenemend! Jammer voor ons, dat we door de mist geen hand voor ogen zien. ’n Mooi avontuurtje, dat dan weer wel!

CTRL + C(HINA)
We ruilen de in mist gehulde bergen in voor wat grotere Chinese steden (Kunming, Chendu). Deze doen wat grauwig aan en worden op een ongelofelijke schaal uitgebreid. ’s Avonds echter knallen zelfs de meest grauwe panden op je netvlies, door de uitbundige kerstlampjes en neonverlichting. In tegenstelling tot de vrij lage temperaturen en het gebrek aan verwarming, zijn veel ontmoetingen met lokalen en trotters bijzonder warm. Yahtzee wordt al snel ingewisseld voor vele kaart- en drinkspelletjes waar men in China dol op is. Het tempo van deze spelletjes is op z’n Chinees, dus het doet nauwelijks pijn ;-). Maar over tegenstellingen gesproken… dit land is toch wel ‘one-of-a-kind’ zeg. Je voelt dagelijks de socialistische kern, maar ziet nagenoeg alleen maar een kapitalistische schil. De Chinezen die we ontmoet hebben de afgelopen weken zijn veelal behulpzaam, vriendelijk en soms echt toppers, dat wil ik graag gezegd hebben. Maar het is echt een wereld van verschil, waar je geduld regelmatig op de proef wordt gesteld: van het voortbewegen op straat tot de indirecte wijze van communiceren; nieuwsgaring op tv & internet (bijv. bezoek president aan VS) tot het enorme chauffinisme; de ongelofelijke kopieerdrang tot de inmense druk op de jonge generatie. En, als klapper van de week toch wel… eten! Lekker makkelijk om hier supersnel je bakkie noedels te nuttigen. Het maakt gewoon niet uit hoe je het naar binnen werkt, zolang je het maar ergens in je gezicht duwt. Alle bijkomstige (eet)geluiden voor, tijdens en na het eten zijn geoorloofd, roken doen we gezellig allemaal samen en je afval kan gewoon op de grond. Smakelijk 🙂

Thee op z'n Chinees

Chinees Nieuwjaar

op z'n Chinees

Tiger Leap Gorge

GELUKKIG NIEUWJAALLL!
Een aantal weken voor en na het Chinese Nieuwjaar, dit jaar was dat eind januari, vindt in China de grootste volksmigratie ter wereld plaats. Veel stedelingen gaan terug naar hun roots op het platteland. Het openbaar vervoer is daarom overvol en trajecten zijn soms dagenlang uitverkocht. Met eigen vervoer reizen is in China niet toegestaan, met uitzondering van de fiets. Die hebben we dan ook regelmatig gehuurd voor ’n toertje door stad en land. Om die reden hebben we ons beperkt tot het bezoeken van de provincies Yunnan en Siguan. Beter 2 goed, dan het inmense land half. Via de Tiger Leap Gorge, een prachtige kloof die binnenkort wordt ingedamt, zijn we richting Lijang en Shangri La getrokken. Op iedere straathoek staat een afgeladen standje vol zwaar professioneel vuurwerk; een emmer water beschermt de directe omgeving. Het Chinese Nieuwjaar zelf hebben we in Yubeng gevierd, wat op steenworpafstand van de Tibet ligt. Een redelijk pittige klauterpartij bracht ons in dit fraaie dal, waar we als enige westerlingen direct werden geaddopteerd door een groep Han-Chinezen. De Tibetaanse uitbater prepareerde een overheerlijke tafel vol Chinese gerechten, terwijl wij rondom een vuurtje een meerdaagse vriendschap sloten. Na een nachtelijke trekking was het nieuwe jaar voldoende ingeluid. Lang leve het Konijn!

7 DAYS IN TIBET
Alhoewel het volgens de Chinese Autoriteiten zonder enige twijfel Chinees grondgebied is, hadden diezelfde autoriteiten toch grote twijfels om ons toestemming te geven er individueel door te reizen. Het koste ruim twee weken tijd om permissie en vervoer te regelen en het werd uiteindelijk een 7-daagse georganiseerde trip voor twee personen, inclusief gids en chauffeur. Toch gelukt! Het vliegtuig (helaas geen jeep, geen trein) zette (in ieder geval) twee gelukkige mensen af op het vliegveld in Lhasa. Daar werden we warm onthaald door Topgids Tenzin, alias ‘spring in ’t veld’ en Chauffeur HiLux, alias ‘de Tibetaanse Kiwi’ (voor Veluwse ingewijden). Beide heren rasechte Tibetanen, wat op zich al een prachtig inkijkje geeft in de cultuur, een schat aan informatie aangaande het Boeddhisme en stiekem wat actuele politieke achtergronden en gevolgen. China of niet, de Tibetanen zijn in geen enkel opzicht hetzelfde als Chinezen. Alhoewel soldaten ons beletten met Tibetanen samen te klitten, ontmoeten we er verschillende en druipt de nieuwsgierigheid er bij nomaden en pelgrims vanaf.

Tibet

Lhasa

Mount Everest

ZO… DA’S HOOG!
De eerste drie dagen is het dringen geblazen tussen de talrijke pelgrims om je aan de vele Buddha’s, Stupa’s en tempels in Lhasa te vergapen. Zij gaan er blind voor, ellebogen noodzakelijk! Prachtige taferelen van de Heilige Jokhang tot in het be-urineerde Nomad Cafe. Net voordat je tempelmoe wordt, koersen we naar Sighatse. De volgende dagen spelen zich vooral in de auto af, waarin we eindeloze steppe’s doorkruisen, door het met sneeuw bedekte Himalayagebergte dwalen en uiteindelijk op een zeer heldere, koude ochtend tegen de Mount Everst aanschurken. Wat is 1 meter 78 maar klein in vergelijking met 8.848 meter… Overnachting bij een groot Tibetaans gezin, waar opa en kleindochter het geheel voor het zeggen hadden. Opa’s filosofische inslag deed mij met plezier aan iemand denken, dus er was al snel een interculturele klik. Gids ‘spring in het veld’ sluit de avond af met Tibetaanse liederen. Opa schudt zijn hoofd 😉 Afgezien van wat strubbelingen met de snelle hoogtewisseling, voeten, sneeuwval en 3 verschillende autobanden… topdag!

Op dit moment zitten we in Kathmandu, Nepal. Twee redelijk louche meneren van de plaatselijke douane, compleet met gouden horloge en zonnebril, hebben ons hier gisteren welkom geheten. Het weer is hier een stuk zachter, de stad is heerlijk levendig, dus we zullen ons de komende dagen eens lekker Nepalees onderdompelen!

Hartelijke groeten, oftwel: dameste!

NB 01: Oma.R: Nog van harte gezondheid toegewenst!
NB 02: Sjef: Opa DeLuxe!
NB 03: Aniek.R: Leuk jou ontmoet te hebben.
NB 04: Gerard.M: goedzozo, zie jou in Moskou 🙂
NB 05: Merel.S: hoe ’s je nieuwe stulpje?
NB 06: Monique.v.H : ‘k ben dol op sauna’s 🙂
NB 07: Zomers: koele sleurhut!
NB 08: Died&Anne: van harte!
NB 09: Kiki: elke dag ’n Kiwi?
NB 10: Buuffies: zijn jullie eigenlijk nog buuffies?
NB 11: Kiwi: heppie die XT al ann-e-trapp?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

21 Reacties

  1. Agnes & Wimar

    Verhalen super, titels kunst en de foto’s top! We genieten met jullie mee!

    Hartelijke groeten,

    Agnes & Wimar

    14 maart 2011 om 22:24

  2. Pien

    Mooi!!!!
    Dikke zoen en geniet samen! (Ja we zijn nog buufs/buum) XXX

    14 maart 2011 om 20:50

  3. Hey Luitjes,
    Leuk om jullie reis op deze manier mogen mee te maken. Toffe foto’s. Krijg zin om ook op pad te gaan.
    Kijk uit naar jullie vervolg.

    Greetz, Randy

    14 maart 2011 om 16:26

  4. Jan

    Fijn verhaal weer! Gaat erin als een warm broodje bapao!
    Geniet met hoofdletters!
    x

    13 maart 2011 om 11:59

  5. Muriel en Remco

    Hee reizigers….

    wat een enorm leuke verhalen. Super!
    en die plaatjes zijn natuurlijk ook niet mis 🙂

    inspiratie om de eigen spaarrekening te blijven vullen!

    keep up making your own stories……

    Muriel en Remco

    9 maart 2011 om 21:53

  6. Harma

    Ha zus en zwagert!!

    Wat zitten die panda’s er relaxt bij! 🙂
    Mooi foto’s en verhalen weer.
    Geniet ervan!!! (En laat ons ook af en toe eens lekker meegenieten..)
    Liefs Harma

    8 maart 2011 om 21:50

  7. Til

    Hé wereldreizigers,

    wat een top-ervaringen weer, wat heerlijk om te lezen en me even in het Aziatische te wanen…
    Wat worden jullie toch OER-mensen!! En wat voel ik me toch OER-Hollands met een ‘zaterdag-visje’ stinkend achter me op het aanrecht, Hoempapa muziek van de plaatselijke Rossumerdaerpers op de achtergrond (jaja het is weer carnaval geblazen in Vaassen) en alle dekbedhoezen draaiende in de wasmachien…..
    Maar toch….
    elk mens heeft de kans GELUK waar te nemen,te proeven en te ervaren in zn eigen omgeving…
    ik doe dat voor de volle 100% hier in het Vaassense met manlief en de viertal dochters, jullie in het Aziatische….zie hier: Velerlei geluk!
    Geniet, liefs til frits en kids

    5 maart 2011 om 12:49

  8. bram

    Fijn om even bij jullie te zijn. Mooie foto’s en duidelijk verhaal.
    Geniet van elkaar…..

    Bram

    3 maart 2011 om 22:32

  9. Majorie

    Wouwh…wat maken jullie toch mee! Wat een schitterende foto’s, alle SEH collega’s zijn er zo over te spreken, de positie, de lichtinval, het moment, echt zo fantastisch mooi. Lekker om zo weer mee te genieten. Geniet van de mooie wereld en elkaar en laat je heerlijk Nepalees onderdompelen! Lieve groet, Majorie

    3 maart 2011 om 06:17

  10. Monique van Hofwegen

    Wow….
    Ik dacht dat ik mooie kiekjes had vanuit Ghana maar die lijken nu acuut nergens op. Helemaal genieten om jullie verhaal te lezen met de daarbij behorende foto’s.
    Wat de sauna betreft, ik lees deze nacht jullie verhaal en ben bang dat het “kerstpakketten aanbod” niet meer geldig is. Was tot 1 Maart. Gemiste kans, jammer….
    Maar ja, om eerlijk te zijn denk ik niet dat jullie rede tot klagen hebben.
    Maximaal blijven genieten en we horen van elkaar! Liefs Monique

    2 maart 2011 om 06:48

  11. bjorna

    Allemachtig prachtig!! Geen andere woorden voor.

    Groetjes,
    Bjorna

    2 maart 2011 om 06:16

  12. dennis

    Jojo Ro + Jeniet!
    Toffe stories weer! Mooie pica’s ook! Kan-nie-anders-zegge! Proost op jullie!
    Groeten van een kersverse Wegeneriaan 😉

    Den

    28 februari 2011 om 13:57

  13. Nicole

    Jaloersmakend zijn jullie verhalen weer. Heerlijk! Wachten op het vervolg ;-))

    kus, Nicole

    PS1 Heeft de Tibetaanse Kiwi ook een hawaii-blouse?
    PS2 Dit jaar geen Lowlands of Pukkelpop voor ons. Wij gaan naar into the great wide open op Vlieland!

    28 februari 2011 om 09:52

  14. marlies

    Wat een heerlijke verhalen, moeten jullie een boek van maken en gaan uitgeven !!
    Prachtige foto’s wat is de wereld toch (nog) mooi!
    Zelf net thailand gedaan, was weer heerlijk !
    Geniet van ieder dag, en we wachten weer op nieuwe verhalen! groetjes marlies

    28 februari 2011 om 09:19

  15. wendy

    Hoi!!

    Wat denk ik veel aan jullie! Heerlijk om in gedachten met jullie mee te mogen reizen via de blog. Het klinkt als een hele unieke en onvergetelijke rits aan prachtige reizen!

    Hier gaat het prima!

    Veel hugs and kisses!

    Wendy

    28 februari 2011 om 06:03

  16. Janneke

    wederom schitterend verhaal (heerlijk om te lezen) en wow wat een foto’s…
    Kunnen stuk voor stuk ansichkaarten worden. De SEH kan er in ieder geval mooi mee gedecoreerd worden! Dat is past kunst!
    Geniet ervan.
    lieve groet
    Janneke

    27 februari 2011 om 18:08

  17. Annegreet

    Wauw Wauw Wauw.. Wat een verhalen en wat een foto’s!! Ik wacht al weer op het volgende verhaal!

    Geniet!

    Dikke knuffel.. Anne

    26 februari 2011 om 18:33

  18. John

    Wat een prachtige verhalen en avonturen. Fantastisch om zo mee te lezen. De wereld begint zachtjes naar een kookpunt toe te werken maar ik denk dat iedereen maar s lekker moet gaan reizen.
    Grtz en hugz

    25 februari 2011 om 15:29

  19. Wilco

    Het ziet er prachtig uit, jullie zijn jullie beroep misgelopen als ik de foto’s zie!

    tot het volgende verslag met mooie foto’s

    groet’n uit Twente

    25 februari 2011 om 13:59

  20. Prachtig verhaal, prachtige foto’s van prachtige mensen. Zeer benieuwd wat ik me bij een Tibetaanse Kiwi moet voorstellen. Wat geweldig dat jullie je zoveel onder de lokale bevolking begeven.Een aantal van die heerlijke Chinese gewoonten (zoals lekker rochelen) herken ik van de Chinese gasten die we af en toe in het hotel hebben.

    Goede reis en veel plezier op het vervolg van jullie avontuur. Ik kijk nu al weer uit naar het volgende verslag.

    Grt van de Veluwse Kiwi

    PS1. XT nog niet aangetrapt. Gaat binnenkort gebeuren
    PS2. Amerika gaat niet door. Ik word vinoloog (grappig, jullie zijn de eerste die dit weten)
    PS3. Un Kiwi par jour c’est bon pour l’amour.

    25 februari 2011 om 11:35

  21. Kiki

    Hoi wat een avonturen weer, prachtige foto´s en mooie verhalen, voor die van dat sigaretje op de `plee`. jammer geen foto van.
    Ws nog geen nieuws over NZ gehoord maar weer een forse aardbeving in Christchurch, moet zeggen daar kijk ik nu wel anders tegen aan de gebouwen waar je geweest bent waarvan nu een deel is ingestort, heftig hoor.
    Gister nog even een bezoekje op de motorbeurs, daar weer geleerd dat sommige mannen echt stumpers zijn,zat even op een ontzettend wrede fiets waarop zo stumper melde dat het moeilijk rijden is met die naaldhakken Duh…..´n
    Nieuw motorpak in de kast laat de lente maar komen kan ik eindelijk knallen.
    Tja a Kiwi a day is wel een optie, broodje bakpao is ook lekker.
    Liefs en kijk uit naar jullie volgende story

    25 februari 2011 om 10:36

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s